Februari was een bewogen maand. Van huiselijke activiteiten, het vieren van mijn verjaardag tot het nemen van afscheid van een bijzonder beestje – want ja, helaas. Waarbij ik vorige maand nog schreef over dat Juve er gelukkig nog was (en rondjes rende in huis), verslechterde zijn gezondheid in een paar dagen daarna. Ik vertel je in dit stukje meer.
Het eerste weekend van februari
De maand begon eigenlijk heel knus en rustig. Helaas wel met een migraine, dus ik deed de eerste dag van februari rustig aan en lag er eigenlijk net zo bij als die twee op de foto. ;-) Het was ook nog eens een zonnige dag, dus ik baalde dat ik niet naar buiten kon. Ik had graag een strandwandeling willen maken! Gelukkig voelde ik me de volgende dag een stuk beter, en dat was maar goed ook – want Daan en ik hadden weer een knutseldagje ingepland.
Een dagje vilten
Ik ging dit keer keer vilten, en Daan ging aan de slag met het maken van een naaipatroon. We hadden de benodigdheden al gehaald, dus het was een kwestie van onszelf installeren om te beginnen, en om vervolgens urenlang onszelf te verliezen in waar we mee bezig waren. Ik besloot Birk na te maken, en voor mijn tweede project ben ik erg tevreden. Het is nog niet af, maar ik ben een flink eind gekomen! De dag erna maakte ik deze foto van Birk samen met zijn gevilte versie van hem: lijkt het een beetje? ;-)
Toch naar het strand
Het weekend erna kon ik dan eindelijk een mooie wandeling maken! Ik ging samen met Freya en haar hond Odin naar het strand, vooral om weer eens bij te kletsen, gezien we elkaar al even niet hadden gesproken. Dit was de eerste keer dat we samen met onze honden naar het strand gingen, en dat bleek nog een hele onderneming.
Waarbij Odin graag over het hele strand wil rennen, zit Birk aan de grond genageld bij elk “lekkere” geurtje. Dus we waren vooral bezig de roedel bij elkaar te houden die middag. Achteraf moesten we enorm lachen dat we eigenlijk geen woord hadden gewisseld met elkaar om bij te kletsen. Ach!
EEN BELANGRIJKE PRESENTATIE
Nu het weer wat mooier weer begint te worden, drink ik ‘s ochtends vaak een koude matcha latte in plaats van een warme! Deze was blijkbaar zo goed gelukt, dat ik er een foto van had gemaakt. ;-) Een goede start voor een belangrijke dag, want ik ging een presentatie geven voor mijn opdrachtgever bij een samenwerkingspartner.
Ik sprak over het project wat ik in Den Haag coördineer voor jongeren met schulden. Over hoe we helpen door middel van culturele en creatieve workshops in combinatie met schuldhulpverlening. Het was alweer een tijdje geleden dat ik presentatie had gegeven aan een (grote) groep, dus ik was erg blij dat het verhaal – inclusief die van een ervaringsdeskundige – zo goed ontvangen was!
Met Birk naar het bos
De presentatie was in de avond, dus ik besloot op een andere dag enkele middaguurtjes te besteden aan een mooie wandeling met Birk bij Park Meer en Bos in Den Haag. Hier was ik nog niet eerder geweest, en ik ben inmiddels alweer terug gegaan.
Hieperdepiep!
Hoera, ik was jarig! Ik werd onwijs verwend met leuke en vooral persoonlijke cadeaus. In het bijzonder wil ik jullie dit cadeau laten zien wat door Daan zelf ontworpen, geprogrammeerd, 3D geprint én gesoldeerd is! Het is namelijk een kleine afstandsbediening voor mijn nieuwe Kobo Clara Colour (die ik óók al van hem kreeg!), zodat ik vanuit bed lekker kan lezen zonder mijn e-reader vast te hoeven houden. Hij heeft er avondenlang aan gewerkt, waardoor in de week van mijn verjaardag de werkkamer verboden terrein was. ;-) In het doosje zit zowel het prototype als de uiteindelijke versie. Hij moet hem nog verder afmaken, want hij kreeg het nét niet op tijd af, maar ik kan niet wachten om het te gebruiken.
Naast dit cadeau heeft hij ook nog eens ALLE baksels voor mij verjaardag gemaakt. Dus hierbij wil ik Daan nog even publiekelijk in het zonnetje zetten, er zijn geen woorden voor hoe dankbaar ik je ben. :-) Hij bakte voor mijn verjaardagsfeestje een babka, hazelnootschuimtaart, Baskische cheesecake en een Zweedse zomertaart met fruit. Het was echt genieten, en ja – het is allemaal tot op de laatste kruimel op gegaan!
Een laatste wens
Tot slot had ik een laatste wens voor mijn verjaardag: dat Juve er nog bij zou zijn. Mits dat natuurlijk nog kon met zijn gezondheid. Ik was dan ook zo blij dat hij het gehaald had, en dat hij nog vrolijk rondhuppelde door het huis.
Helaas ging zijn gezondheid er tijdens de laatste dagen van februari er in korte tijd erg op achteruit. We hebben contact opgenomen met de dierenarts, en zij is bij ons thuis langsgekomen voor euthanasie. Gezien de datum gepland was, heb ik Juve die dag nog helemaal verzorgd door hem zachtjes te borstelen en urenlang geaaid. Hij zat op zijn favoriete plek op de bank toen we hem hebben laten gaan. Juve is maar liefst 9,5 jaar(!) geworden en ik ben blij dat ik zijn baasje heb mogen zijn.
Veel liefs,
Patricia