... en weer terug.

21.05.2018

Op donderdagochtend stapten we in de auto terug richting de grens met Zwitserland. De dagen in Italië waren prachtig, maar het was tijd om rustig aan weer richting Nederland te vertrekken. Op zaterdag zouden we eindigen in Zurich, en dat was eigenlijk het enige op de planning. Dus we konden doen wat we wilden en besloten binnendoor te rijden en de snelwegen te vermijden. We hadden toch alle tijd.

Toen we wegreden, hadden we kort na ons vertrek nog een stop. We reden tussen de grote naaldbomen richting Lago di Landro (Dürrensee). Het leek daar zo ontiegelijk veel op Canada! Zo mooi.  Daarna wilden we nog even kort stoppen bij Lago di Dobbiaco (Toblacher See), maar daar hadden we uiteindelijk niet echt de gelegenheid om te parkeren, dus reden we door. 

De binnenlandse route was prachtig. Uren reden we langs dorpjes, beekjes, meren en talloze bomen. Tot we aankwam in het dorpje net over de grens: Santa Maria Val Müstair bij de camping Pè da Munt. 

B6EE540A-0FEB-4478-80ED-94D7BE2284B3 2.JPG
F1DAE223-C285-4896-A80F-169008D88CB4.JPG
 

Hier was het gewoon tijd om volledig te ontspannen: boeken lezen, tijdschriften doorbladeren, koken, dutjes doen. Niets meer, niets minder. Onderweg hadden we alle boodschappen al gedaan, en daar mochten we van geluk over spreken, want de prijzen in de plaatselijke buurtsuper waren om te huilen (een bak aardbeien voor €8, doosje champignons voor €4, je snapt het wel). 

De camping waar we verbleven was heel erg fijn. Eén tip, mocht je hier ook heen willen: neem wat blokken hout mee, want bij elke campingplek zat een kampvuurplaats inbegrepen. Super leuk! Je kan ook ter plekke bij de eigenaren hout kopen, maar dit is wel een stuk duurder. 

44FA503F-44A2-473E-A444-D0744BC14F1C.JPG
0B94D0D4-67FE-4D74-987A-EC5D98FBEB9F 2.JPG

22.05.2018

De volgende dag gingen we op onderzoek uit in de omgeving. Eén van de redenen waarom ik hier graag wilde overnachten, was omdat er (hoe kan het ook anders) een waterval dicht in de buurt was: Cascada da Pisch. We hadden gezien dat deze van twee kanten te bereiken was, van bovenaf en door een kleine wandeling beneden. Dus we besloten met de auto eerst naar boven te rijden. Leer van onze ervaring: hier was niets aan. We reden dus naar beneden en parkeerden de auto bij de schietbaan en vanuit hier kon je wandelend naar de waterval.  

 

Ook dit was weer duidelijk een plek waar niet veel toerisme komt, want wij zijn amper mensen tegengekomen hier. Je kunt langs een beekje lopen, over een mooi onderhouden houten burg, zo richting de plek waar het water naar beneden klettert. Vanaf daar kan je aan de zijkant naar boven klimmen, om de waterval vanuit verschillende perspectieven te kunnen zien. Wij zijn er vrij lang blijven hangen, omdat het er zo fijn en rustig was. Ook een mooi uitzicht over het dal vanaf een bankje na een korte klim. Je kunt vanaf daar ook een wandeling maken die verder naar boven gaat!  

Eenmaal terug na de wandeling maakten we pasta met de overgebleven boodschappen en was het tijd voor alweer de laatste nacht in de tent! De volgende dag zouden we namelijk in een bedje in Zürich liggen. 

817BDFD3-0C4B-44D3-B149-C66C1E0EA584 2.JPG
F34A9073-F5F0-412C-B8A4-8E5FD5159F60 2.JPG
 

23.05.2018

De volgende dag reden we via de Ofenpass en de Julier Pass richting Zürich waar we bij vrienden van Daan een hele lekkere BBQ hadden. De perfecte afsluiting van de vakantie! De dag erna reden we in 8 uur terug naar Nederland. 

Dat was het dan! Mijn driedelige verslag van Zwitserland en Italië. Ik hoop ontzettend dat je een beetje hebt kunnen meegenieten. Bedankt voor het lezen. Mocht je vragen hebben, dan kun je mij altijd een bericht sturen via mijn social media óf via het contactformulier van mijn website. Ik help je graag!

Extra'S

  • Bekijk hier mijn Instagram-verhaal met alle beelden en foto's in chronologische volgorde.

  • Bekijk hier een Google Maps kaart met de route, slaapplaatsen en bezienswaardigheden van dit reisverslag.

... naar Italië,

Na onze tocht door Zwitserland richting de grens met Italië, arriveerden we na enkele uren rijden bij het Comomeer. Het was al tegen de avond toen we onze tent opzette bij Camping Europa.

We hadden onderweg boodschappen gedaan in een Italiaanse supermarkt, waar we nota bene meteen bestolen waren van een mooie Italiaanse ham door een enorme Italiaanse man – maar dat mocht de pret niet drukken. We kochten tomaten zoals ik ze nog nooit geproefd had, vers fruit voor nop en échte romige mozzarella. In Italië was het tijd om te genieten, vóóral van al dat eten.

 
95BEDD45-1EE8-4F9E-911E-80E0C43C103E 2.JPG

We besloten even het meer te bekijken en trokken onze zwemkleding aan om ook even te zwemmen. Wel wist ik meteen wat ik vergeten was: van die kekke zwemschoentjes. Overal lagen namelijk steentjes, en op blote voeten waren deze pijnlijk om te trotseren.

Na het eten gingen we nog even langs de waterkant zitten met een flesje wijn die we dronken uit emaillebekers. De avond begon te vallen en hoe langer we bleven zitten, des te meer roze de lucht werd. Het was zó mooi (en de wijn heel lekker).

17.05.2017

De volgende ochtend ontbeten we, pakten weer onze spullen weer in en vertrokken we. We reden helemaal via het noorden van het Comomeer richting Bergamo. Hier zouden we één nachtje in een B&B slapen die we de avond ervoor hadden geboekt. 

6F6678CF-E3E7-4B57-A4C8-1780C1B5B33A 2.JPG
302CC3E6-E921-47D2-9524-7A01DFB882C7 2.JPG

Onderweg stopten we nog even bij Bistro Gaia om pizza te mee te nemen als lunch en deze aan de waterkant op te eten. Onderweg liepen we langs allemaal typisch Italiaanse appartementen met de lijnen wasgoed via smalle steegjes. Overal waren gekleurde muren van groen tot lichtgeel. Na de lunch stapten we weer in de auto om verder te rijden.

In Bergamo hadden we eigenlijk drie dingen die we wilden doen. Ten eerste een ijsje eten bij Gelateria La Romana, omdat ze daar enorm lekkere en bijzondere ijssmaken hebben. Ten tweede pizza eten in een Italiaans restaurant én daarna heerlijk slapen in een écht bed.

 

We aten pizza en dronken meloncello (aanrader!) bij Trattoria Caprese en sliepen bij de B&B genaamd Quarenghi16. De laatste twee waren dus met vlag en wimpel geslaagd. Het eerste puntje iets minder. Wat blijkt? Bergamo heeft een straat met zo'n vier ijssalons naast elkaar! We waren daarom ons eerste ijsje bij de verkeerde ijssalon gaan eten. Ook prima, en braafjes besloten we op een ander moment terug te keren. Totdat we er achter kwamen dat we moesten wachten tot de restaurants weer open gingen, dus zijn we weer teruggelopen om toch nóg een ijsje te halen. Dit keer wél bij Gelateria La Romana en het was zó lekker. Ik had ricotta-ijs met gekarameliseerde vijg en nectarine-ijs. 

BF3B9637-A393-465A-B92D-877C11FDE72D 2.JPG
2AB16AE2-AB5F-45A7-BC41-41C417EADB1A 2.JPG

18.05.2018

Na de nacht in Bergamo, was het tijd om weer verder te trekken. Dit keer lag er een lange en snikhete autorit van zo'n 5 uur voor de boeg, de A4 via Venetië richting de Dolomieten! Voordat we vertrokken, had ik een eigen kaart op Google Maps gemaakt waar ik een aantal dingen had geselecteerd die ik heel graag wilde zien. Op nummer één: Lago di Sorapis, een prachtig helderblauw meer in de bergen. Voor de overnachting zocht ik de leukste camping in de buurt op, dat werd: Camping Cortina in Cortina d'Ampezzo. 

 

Onderweg hadden we nog wat boodschappen gedaan en toen we uiteindelijk aankwamen op de camping, waren we helemaal op. De volgende dag zouden we een lange wandeling gaan maken, dus zouden we rustig aan doen. Tot ik ineens zag dat ik een mail had ontvangen waarin gevraagd werd of ik een opdracht wilde inleveren voor mijn sollicitatie waar ik toen mee bezig was. Paniek!(Uiteindelijk heb ik de volgende ochtend mijn opdracht kunnen inleveren en *flash forward* ik heb de baan gekregen!)

C2F96E4D-FB5D-47FD-9B8B-AA6DFDC277A6 2.JPG
F5BAB0F0-1940-4D87-BA36-B710E2617220.JPG

19.05.2018

De volgende ochtend vertrokken we na het ontbijt richting Lago di Sorapis. Het was ontzettend goed weer en we hadden geen andere plannen dan de bergen trotseren (en weer heelhuids terugkomen). De wandeling zelf is gemiddeld, er zitten wat stukjes die steil en lastig zijn, maar over het algemeen is het goed te doen. De gehele wandeling (heen en terug) duurde zo'n 4 uur. Het was een ongelofelijk mooie wandeling, ik kan iedereen aanraden dit te doen.

 

De wandeling begint eigenlijk heel rustig en vlak, maar om bij het meer te komen moet je via de wand van een berg naar de andere kant komen. Er is geen "kortere" route, dus de wandeling duurt sowieso – ligt natuurlijk aan je ervaring en of er veel anderen wandelen - zo'n 1 uur en driekwartier heen. Voor de terugweg reken je wat meer tijd, omdat je rekening moet houden met dat alles bergafwaarts is en je misschien al wat vermoeid bent van de heenweg.

1475CBC0-CB0B-4A29-BA22-D5FECFDA43B6.JPG
C8E4954C-73A5-4CE3-9708-658FF8C0D190 2.JPG

Eenmaal aangekomen bij Lago di Sorapis vergeet je de vermoeidheid, de "zijn we er al bijna?"-vragen, de warmte, de pijnlijke voetjes en kan je enkel met open mond staren naar wat er voor je ligt. Het is zo ongelofelijk om hier te zijn! Het water is bijna niet vast te leggen, zó helderblauw. Wij hadden ook zwemkleding meegenomen, dus hebben ons omgekleed en zijn gaan pootje baden. Hoe dieper je het meer inging, hoe (ijs!)kouder het werd. Echt zwemmen zat er dus voor ons niet in. Er waren wel een paar andere diehards die het wel deden, maar met het oog op de hele terugwandeling (en de kreten die zij maakten toen ze erin sprongen), leek het ons een beter idee om het niet te doen.

E3C608AA-6936-4E5E-AFF6-DEFC1587FC5B 2.JPG
B90EFC51-55B2-49D9-B258-D0BD5D40DC29.JPG

Het was tijd om terug te gaan. Na een drankje bij de refuge vertrokken we weer richting de bewoonde wereld. Aangezien wij wat later op de dag waren vertrokken, was het op de terugweg zo goed als stil. Waarbij we op de heenweg veel tegenliggers hadden, waren we op de terugweg bijna niemand tegengekomen! Onderweg plukten we weer een klein boeketje van wilde bloemen, die we elke keer op tafel tijdens het eten hadden staan (en zelfs meenamen in de auto naar de volgende bestemming).

BD9B7537-03BE-4459-8FC1-3669F1E8D3F4 2.JPG
 

20.05.2018

De dag erna hadden we eigenlijk niet veel gedaan. Het was een beetje een "rustdag" en het was ook fijn om bij te komen, in plaats van weer meteen door te trekken naar een nieuwe plek. We onderzochten de mogelijkheden voor de volgende overnachting en hoe we daar konden komen. Ik wilde graag rijden via het binnenland en zo min mogelijk over de snelweg. Uiteindelijk vonden we een manier, zonder tol(!) en vond ik een leuke slaapplek nét over de grens bij Zwitserland. Gezien het de laatste avond in Italië was, maakten we een wandeling naar het centrum van Cortina d'Ampezzo en dronken we daar een Aperol Spritz. De volgende dag zouden we weer vertrekken, terug naar Zwitserland.

LEES VERDER →

MEER INFORMATIE & TIPS

  • Restaurants in Italië zijn vaak de hele dag geopend, máár meestal niet tussen 15:30 en 18:30. Late lunch of vroeg diner? Dat wordt goed zoeken!

  • Zorg dat je wat cash bij je hebt als je bij een camping in Italië aankomt, vaak is er geen mogelijkheid om te pinnen en dient er bij aankomst contant te worden betaald.

  • Mocht je een (langere) wandeling naar Lago di Sorapis – of een andere bezienswaardigheid – willen maken, neem dan zeker genoeg water mee én wat te eten voor onderweg. Bij Lago di Sorapis kan je indien nodig (bijv. bij slecht weer) overnachten bij Rifugio Vandelli. Ook hebben ze daar wat snacks en drinken te koop. 

  • Let bij wandelingen in de bergen altijd goed op het weer. Check dit van te voren en ook nog eens onderweg, indien mogelijk. Ondanks dat het een warme dag was, had ik een trui en badpak meegenomen.

Van Zwitserland ...

In februari vertrokken we naar Zwitserland, omdat ik zo graag naar de bergen wilde. Toen we daar waren, bleken de 72 watervallen in Lauterbrunnen zo goed als bevroren. Daarom werd het tijd om terug te gaan. We gingen op vakantie naar Zwitserland en Italië, dat was het plan – meer ook eigenlijk niet. Ja, lekker eten. O, en zwemmen in een (berg)meer. We hadden een globale route en wat plekken die we graag wilden zien. Dus we vertrokken opnieuw naar Zwitserland.

43AF5463-5C69-484F-BC03-277F3F46A2A7 2.JPG
F062DD30-5274-4A15-B670-023AB697CC6C.JPG

13.06.2018

Dit keer gingen we een stuk later in de ochtend weg, want we hadden geen haast en ook niets geboekt – dus alle vrijheid om gewoon per dag te bekijken waar we heen gingen. We reden in zo'n 9 uur naar Lauterbrunnen. We hadden een beetje file in Zwitserland, maar het viel best mee. We arriveerden bij Camping Jungfrau, waar we rond 19:00 uur de tent konden opzetten.

Deze camping ligt direct naast de bekendste waterval uit het dal: de Staubbachwaterval. De één na hoogste waterval van Zwitserland, bijna 300 meter hoog. De camping is ontzettend uitgebreid en heeft zelfs een eigen restaurantje, waar wij de eerste avond gelijk gebruik van maakten – we bestelden namelijk pizza om die op te eten bij de tent!

 
0D8A2E5D-87C7-444E-83CC-51D9E42B0A2E 2.JPG
58D63926-BEC0-4C26-849F-D10102248D2D 2.JPG

14.o6.2018

Ik vond het zo ontzettend leuk om weer op dezelfde plek te zijn, het was echt een beetje 'thuiskomen'. Ik kan oprecht iedereen aanbevelen een plek meerdere keren te bezoeken, vooral in verschillende seizoenen. Het was amper te vergelijken met hoe het er een paar maanden daarvoor bij lag. We gingen daarom de tweede dag op pad in de omgeving. We beklommen de trappen naar Staubbachwaterval en keken uit over het dal. Daarna reden we wat rond in de omgeving. Helaas voelde ik me met de minuut slechter en bleek ik ziekig te worden. We wilden graag de Trümmelbachwaterval bezoeken, maar omdat ik me echt niet goed voelde – leek het ons zonde om hiervoor te betalen, met het risico tussendoor te moeten vertrekken. We hadden beiden ook het idee dat we hier nog wel eens terug zouden komen, dus voelde het niet als een gemis.

Eenmaal terug bij de tent heb ik de hele middag geslapen en rustig aan gedaan. Het was prachtig weer, dus ik kon op een kleedje naast de tent liggen, dat was erg fijn. Wel heel jammer van de eerste echte vakantiedag, natuurlijk, maar ik wilde ook weer gauw beter zijn.

15.06.2018

Na twee nachten in Lauterbrunnen, werd het tijd om weer in de auto te stappen en verder te rijden richting Gadmen. Dit was slechts een uurtje rijden, maar lag te midden van de Sustenpass. Deze pas was exact op vrijdag open gegaan en is één van de mooiste wegen (bergpassen) die je kunt rijden in Zwitserland. Deze pas is relatief 'gevaarlijk' en gaat dus vrij laat open en sluit ook weer vrij vroeg voor de winter. We hadden dus geluk (en een beetje goed van te voren het nieuws in de gaten gehouden)! 

Onderweg naar Gadmen reden we langs Meiringen, waar een enorme waterval in de verte opdoemde. Het perfecte moment om spontaan ergens te parkeren en op onderzoek uit te gaan. Het bleek de Oltschibachwaterval te zijn. 

 

Ondanks dat de waterval zo dichtbij een doorgaande weg lag, was er geen mens te bekennen. Dit zijn de plekken waar ik graag naar op zoek ben! We bleven een tijdje kijken naar de kracht van het water dat naar beneden kletterde en wandelden nog iets verder door om het nog meer van dichtbij te zien. Er was ook een wandelroute, maar die was helaas afgesloten. Jammer! We stapten terug in de auto en vervolgden onze weg nog een half uurtje naar Camping Gadmen. 

4066BE99-7116-4F69-B053-969812C8A0DE 2.JPG
51AB2395-7E1A-4348-926D-6D0BDAC12EE2 2.JPG
51322105-2843-4397-A2BA-74000D71DBB7 2.JPG
 

Eenmaal aangekomen in Gadmen konden we – ondanks dat de receptie nog niet geopend was – meteen onze tent opzetten. We spraken de eigenaar kort en die vertelde ons dat we de eerste gasten van het seizoen waren! Als de Sustenpass, de weg die deels langs Gadmen loopt, nog niet open is vanwege de winter, dan schijnt er vrijwel niemand te komen. Het dorpje is dan 's winters ook echt uitgestorven.

Wel vertelde de eigenaar dat ze toch nog best wat bezoekers weten te trekken die niet per se komen overnachten: zijn vrouw maakt namelijk befaamde pizza's waarvoor mensen uit omstreken een flink stuk rijden om die te komen eten. Helaas hadden wij al boodschappen gedaan voor die avond, maar we beloofden nog eens terug te komen om de pizza's te proberen. Sowieso was dit een ontzettend fijne, nette en rustige plek om te overnachten. Echt een aanrader!

6078C866-AC6B-4F33-812E-9E67E2CFFD62.JPG
306D041F-A494-4691-9661-A6574602BF6D 2.JPG

Voordat het avondeten besloten we de omgeving nog te verkennen met een wandeling. Opnieuw richting twee watervallen waar we vanaf onze tent op uitkeken. Het was namelijk een prachtige namiddag en toen we met de auto aankwamen, hadden we al gezien dat er ontzettend veel wilde bloemen en vlinders in de omgeving te zien waren. We gingen op pad! We wandelden langs kleine beekjes, over bruggetjes, langs een zee van wilde bloemen (die we ook plukten!) en klommen naar de twee watervallen. Hierna keerden we terug naar de tent en maakte ik Shakshuka als avondeten. 

x-8520.jpg

16.06.2018

Zaterdagochtend werd ik veel te vroeg wakker. Nu word ik sowieso tijdens kamperen vaak rond een uur of 7 's ochtends al wakker, maar dit keer was het nog een uurtje vroeger. Toen ik opstond was het enorm koud buiten en dat deed me beseffen wat een verschil de zon maakte voor de warmte overdag. Toen ik terug kwam van het toilet begonnen de eerste zonnestralen over de bergen heen te bewegen. Dat was zo mooi om te zien, daarom zat ik nog een half uur buiten in een dikke trui om het te aanschouwen. 

24EE7164-4CCB-49A0-92A9-54AEEED5BD58 2.JPG

Rond een uur of tien was het tijd om onze tent af te breken, onze spullen weer in de auto te laden en de Sustenpass op te rijden! We merkten al gauw dat we niet de enigen waren die gebruik maakten van de net geopende bergpas. Veel motorrijders, wielrenners en andere automobilisten maakten er maar al te graag gebruik van. Onderweg zijn we enkele keren gestopt om even stil te staan waar we waren. Het was zo ongelofelijk mooi, en het was ook leuk om steeds de temperatuursverschillen op te merken – hoe verder we de bergen in reden, hoe kouder het werd. Op een bepaald moment stonden we met onze korte broeken bij meters sneeuw! 

B3FF8148-7758-441F-B805-A500F66BE426 2.JPG
BEB91932-F52B-4B18-A585-CC8232268D0B 2.JPG
 

Na de Sustenpass reden we door via de Gotthard-wegtunnel richting Lugano. Hier maakten we een stop voor een ijsje en een wandelingetje in de stad. Het was het eerste moment sinds we vertrokken dat we weer echt in een stad waren. Na de korte stop in Lugano reden we door naar de grens van Italië!

Lees verder →

 

Meer informatie & TIPS

  • De Sustenpass is enkel begaanbaar in de zomermaanden. Of deze wel of niet geopend is, kun je vinden op: alpen-paesse.ch
    Raadpleeg de website voor je vertrek, hou de actualiteiten in de gaten en neem waarschuwingen in acht indien die er zijn!

  • Levensmiddelen zijn in Zwitserland vrij prijzig. Wil je besparen? Vul een koeltas voor onderweg. Vaak zijn er op campings ook vriezers waar je 's nachts je koelelementen opnieuw kunt invriezen.

  • Tank voordat je naar Italië rijdt nog even in Zwitserland, de brandstofprijzen zijn hier namelijk aanzienlijk goedkoper!

We vertrokken naar Zwitserland

zw-6013.jpg

Maandenlang wilde ik al naar de bergen. De laatste keer was vorig jaar in april, toen ik in Canada was met mijn mama. Ik had het gemist. Is het niet vreemd dat je zoiets kan missen? Dus we besloten te gaan. In eerste instantie met nieuwjaar, maar dat ging helaas niet door. Dus besloten we te gaan rond mijn verjaardag. 

Ik wilde naar de watervallen in Lauterbrunnen. Maar ik had niet bedacht dat met een graad of 13 onder nul de watervallen bevroren bleken. Het mocht de pret niet drukken, want we gingen wel naar de bergen. Op mijn verjaardag deden we boodschappen, een heleboel – voor het gehele weekend – zodat we dat niet meer hoefden te doen. We zouden in de nacht van 23 op 24 februari gaan rijden, dus we gingen drie uurtjes slapen om vervolgens rond een uur of vier 's nachts in de auto te stappen.

24.02.2018

We reden vanuit Rotterdam via Duitsland naar Zwitserland. Ondanks dat het urenlang donker was, de wegen plat en de files onvermijdelijk, werd naarmate we dichterbij de Zwitserse grens kwamen de stemming in de auto steeds beter. Het einde van de rit was in zicht.

Toen we eindelijk (na bijna elf(!) uur rijden) in de buurt kwamen van waar we zouden overnachten, keek iedereen zijn ogen uit. De in mist gehulde bergen doemden langzaam voor ons op. Ik vond het op Canada lijken en dat was enkel positief.

 
B8BC6732-1229-4A64-B296-F70698B2DB70.JPG
IMG_4114.JPG

We logeerden in Isenfluh, een dorpje wat niet makkelijk te vinden is op Google Maps en alleen bereikbaar via een ellenlange spiraalvormige bergtunnel. In Isenfluh gebeurt ook niet echt iets. Maar dat is precies waar we naar op zoek waren. Enkel wandelen, koken, eten, slapen en af en toe een pagina uit een boek lezen. (Oké, en we keken graag elke avond een aflevering van Queer Eye.)

zw-6263.jpg
zw-6064.jpg
zw-6086.jpg

25.02.2018

Aangezien we begin van de avond aankwamen, hadden we geen tijd meer om echt op ontdekking te gaan in de omgeving. Daarom gingen we de volgende ochtend (na een fantastisch ontbijt) op onderzoek uit met als eerste stop: Lauterbrunnen. Alleen al de dorpsnaam duidt op het unieke van het landschap: er zijn 72 watervallen in het Lauterbrunnental – hilarisch genoeg hebben wij er geen één gezien. Wel lag er sneeuw, héél veel sneeuw, en was het er koud zoals in een vrieskist. De beste kou die er bestaat. 

 
zw-6279.jpg
zw-6335.jpg

Ondanks dat we geen enkele waterval gezien hadden, was het een hele mooie wandeling daar. Maar we hadden er nog geen genoeg van, en besloten daarom met een lunch (een restje pompoensoep van de avond ervoor) in onze maag een berg te beklimmen. Nou, oké, we gingen met een kabelbaan (hoogtevrees!) en voor de rest gleed ik overal alleen maar uit, máár de omgeving was prachtig. Het was in de bergtoppen van Sulwald (de berg bij ons 'woonplaatsje') mistig en je kon bijna geen hand voor ogen zien, maar dat leverde de mooiste plaatjes op. Het was er ook ongelofelijk stil, alles was gedempt door het bijna oogverblindende pak sneeuw, enkel het kraken van onze voetstappen was te horen. 

zw-6407.jpg

En ja, eerlijkheid duurt het langst wat dit betreft. Zoals ik al vertelde ging het voor mij vanaf hier bergafwaarts (ha-ha!). Ik wilde graag meedoen met de rest van de wandeling, maar mijn schoenen hadden niet genoeg profiel waardoor ik letterlijk élke stap uitgleed. Dus veel heb ik hier niet gezien, wel maakte ik nog enkele mooie foto's en genoot ik van de kou. Soms moet je gewoon weten wanneer je moet stoppen om nog plezier te hebben in iets, en dat was voor mij op dat moment. 

26.02.2018

De volgende dag gingen we naar Grindelwald. Een skigebied waar je ook prachtig kan wandelen. Het was zonnig, maar héél koud: zo'n -13 graden. Stevig ingepakt trotseerden we een stuk wandelgebied wat ons zou brengen naar een grote gletsjerkloof. 

 
zw-6618.jpg
zw-6677.jpg
zw-6786.jpg

Vervolgens gingen we na een ongelofelijk mooie wandeling terug om avondeten te maken. Maar niet voordat we nog even een flitsbezoek aan een Zwitserse supermarkt deden en (bijna letterlijk) als kinderen in een snoepwinkel bergen chips, chocolade en ander lekkers kochten. In de auto werd het meeste al aangebroken en we aten onszelf bijna misselijk. Eenmaal thuis kookte ik venkelrisotto, als ons laatste avondmaal in Zwitserland. 

zw-6957.jpg

Na het eten besloten we nog een stukje te wandelen, wat misschien wel de beste keuze was van de hele vakantie. Het licht was namelijk magisch. Een roze gloed in de lucht en alles was blauw. Een hele bijzondere combinatie. We liepen richting een waterval, die ook deels bevroren was en voornamelijk bestond uit reusachtige ijspegels. 

zw-6984.jpg
zw-6973.jpg

We wandelen langs een punt waar we uitkeken over een vallei. Waarbij de maan hoog boven het dal stond en kleine lichtjes in de huizen beneden schitterden. Het was ongelofelijk koud. Waterkoud. Maar ook ongelofelijk prachtig om daar te staan. Toen het begon te schemeren liepen we terug, om zo ook de volgende ochtend weer richting Nederland te vertrekken. 

 

Isenfluh
46°37'16.1"N | 7°53'44.4"E
Hoogte: 1.081 m
Oppervlakte: 24 km²
REISTIJD VANAF UTRECHT: ± 9 UUR (MET DE AUTO)
LOGEERADRES VIA AIRBNBwww.airbnb.nl/rooms/14553275
Meer actuele informatie